En precies daarom is dit hét moment om even stil te staan bij wat we werkelijk verlangen. Hoe vaak gunnen we onszelf een avondje op de bank; met een dekentje, een warme kop thee en een goed boek om in te verdwijnen? Een avondje zonder schermtijd? Die vraag stel ik mezelf ook regelmatig, vooral in deze periode.
een zachte uitnodiging om te vertragen
- Welke boeken wil ik nog lezen?
- Wanneer kan ik uitslapen of vroeg naar bed?
- Welk seizoensrecept ga ik testen?
- Op welke manier pak ik het mediteren weer op?
- Wat heeft mijn lijf nodig om bij te tanken?
- Met wie wil ik een inspirerend gesprek?
- Welk ritueel lonkt al even om te doen?
- Welke manier van divinatie ga ik oefenen?
- Ga ik eindelijk weer mijn (dankbaarheid)dagboek bijhouden?
En misschien wel het belangrijkste: wat heeft mijn binnenwereld nodig om gezien te worden?
natuur als spiegel
De bomen leven het voor, ze trekken zich terug in hun stam en laten hun bladeren los. Ze laten los wat niet meer dient en creëren ruimte om in de lente weer te kunnen bloeien. De natuur herinnert ons eraan dat terugtrekking en rust geen stilstand betekenen, maar juist noodzakelijk zijn als voorbereiding op groei en vernieuwing. De winter mag een rustperiode zijn om te bezinnen en vooruit te kijken. Zelfs 12 maanden vooruit, waarmee ook het rijpen en oogsten van de zomer en de herfst hun plek krijgen.
We mogen ons terugtrekken — zelfs al vraagt onze maatschappij het tegenovergestelde. Het vraagt discipline (of beter gezegd: oprechte zelfliefde) om in deze periode niet mee te gaan in alle verleidingen van licht, lawaai en overdaad. Maar ons systeem weet precies wat goed voor ons is.
divinatie als innerlijk kompas
Deze weken lenen zich perfect voor zachte vormen van divinatie:
- Trek dagelijks een kaart en geef deze een zichtbare plek
- Pendel op een vraag die al lang bezighoudt
- Leg een tarotlegging uit de tarotgids van Nicole Smolenaers voor de komende maand.
- Schrijf je dromen op en onderzoek hun symboliek
Dit zijn geen ‘to-do’s’, maar poorten naar rust, intuïtie en betekenis.
12 nachten
Rond 21 december (winterzonnewende) bereikt de zon haar laagste punt en lijkt de tijd stil te staan: de stille nachten. Deze tijd buiten de tijd nodigt uit tot verstilling, transformatie en een eerlijke blik op einde én begin. Op 24 december begint het licht voorzichtig terug te keren — de geboortedag van het licht.
Mag ons donkerste donker er zijn en vieren we ons innerlijke licht?
In deze bijzondere sfeer ontvouwt zich het eeuwenoude ritueel van de 12 Nachten: de periode van 24 december tot 5 januari, waarin elke nacht verbonden is met één maand van het komende jaar. Wat we dromen, voelen of intuïtief opvangen in de nacht van:
24 → 25 december weerspiegelt januari,
25 → 26 december weerspiegelt februari,
26 → 27 december weerspiegelt maart,
enzovoort…
De nacht 5 → 6 januari biedt inzicht in het hele nieuwe jaar.
Deze periode is geen gewone tijd, maar ruimte — een cocon waarin symboliek, dromen en voorouderlijke fluisteringen dichterbij komen. Een tijd waarin de sluier dunner is en we mogen luisteren naar wat diep in ons gehoord wil worden.